کسی را دوست دارم که میدانم هیچگاه به او نخواهم رسید

و هیچگاه نمی توانم دستانش را بفشارم !

یکی را دوست دارم ، بیشتر از هر کسی ،

همان کسی که مرا اسیر قلبش کرد !
یکی را دوست دارم ، که میدانم او دیگر برایم یکی نیست ،

او برایم یک دنیاست

یکی را برای همیشه دوست دارم ،

کسی که هرگز باور نکرد عشق مرا !

کسی که هرگز اشکهایم را ندید و ندید که چگونه

از غم دوری و دلتنگی اش پریشانم

یکی را تا ابد دوست دارم ،

کسی که هیچگاه درد دلم را نفهمید و ندانست که
او در این دنیا تنها کسی است که در قلبم نشسته است

یکی را در قلب خویش عاشقانه دوست دارم ،

کسی که نگاه عاشقانه ی مرا ندید
و لحظه ای که به او لبخند زدم نگاهش به سوی دیگری بود

آری یکی را از ته دل صادقانه دوست دارم ،

کسی که لحظه ای به پشت سرش
نگاه نکرد که من چگونه عاشقانه به دنبال او میروم

کسی را دوست دارم که برای من بهترین است ،

از بی وفایی هایش که بگذرم
برای من عزیزترین است !

یکی را با همین قلب شکسته ام ،

با تمام احساساتم ، بی بهانه دوست دارم !

کسی که با وجود اینکه قلبم را شکست ،

اما هنوز هم در این قلب شکسته ام جا دارد !

یکی را دوست دارم

با اینکه این دوست داشتن دیوانگیست اما ..........


دوستش میدارم...